Koudwatervrees. Dat is wat ik voel nu ik naar het lege
scherm van mijn eerste blogbericht kijk. Ik sta tot mijn benen in het water. Ik
heb mijn polsen nat gemaakt – ze zeggen dat dat helpt. En dan is daar die
aarzeling. Laat ik me in het koude water vallen? Of houd ik het voor gezien en
loop ik langzaam terug? Mijn aarzeling komt voort uit de vraag waarom. Waarom
zou ik dit doen? ‘Waarom’ eindigt al te vaak in ‘ik weet het niet’ en ‘ik weet
het niet’ in ‘laat dan maar zitten’. Maar hoe erg is het om eens niet te weten
waarom je iets doet? Om niet te weten waar iets naartoe gaat?
Niet lang geleden nam ik deel aan een retraite. Van alle teksten, gedichten en
inzichten herinner ik me vooral iets wat een van de deelnemers vertelde. Deze
vrouw was betrokken geweest bij de ontwikkeling van een stadspark. Ter
inspiratie kreeg ze een rondleiding van een dakloze man die veel in het park te
vinden was. Samen gingen ze op weg door het park. Naarmate de wandeling
vorderde voelde de vrouw zich onrustig worden. Ze keerde zich naar de man en
vroeg: ‘waar gaan we eigenlijk naartoe?’ De man keek haar niet begrijpend aan.
‘Naartoe?’ vroeg hij, ‘wat bedoel je?’
Dat was het moment waarop ze zich realiseerde dat ze nooit zomaar rondloopt.
Nooit zonder plan de deur uitgaat. En ook ik maakte tijdens de retraite voor
het eerst van mijn leven een wandeling zonder vooraf bedacht te hebben waar ik
naartoe zou gaan. Ik kwam op plekken, om de hoek van mijn huis, waar ik nog
nooit was geweest. Ik zag dingen die me nooit eerder opvielen.
![](http://dezedagen.nl/wp-content/uploads/2019/02/IMG_7857-1140x760.jpg)
3 Comments
shira
Wat mooi! <3 Ik had best nog verder willen lezen 🙂
Marck
Leuk, spannend en stoer eerste blogbericht Anna! Doet me denken aan het boek Lof der traagheid; moet je deze samenvatting maar eens lezen: https://www.bol.com/nl/p/lof-der-traagheid/666870152/ Misschien een leuke inspiratiebron. Ben ook benieuwd waar het naar toe gaat, dus kijk uit naar je volgende ! (:
Anna
Wat mooi geschreven Anna! Ik herken het wel, ik weet niet wordt vaak ‘laat maar’, maar ben me daar vaak niet bewust van. Doelgerichtheid, maar niet te veel? Ik kijk uit naar je volgende blog!